De laatste IBA Europe Ride 2 Eat heb ik gepland in Vilnius in Litouwen. Voor het team rocksterren had ik het beeld van Frank Zappa uitgekozen.

Ik had een week gepland voor deze vakantie, een leuke toer heen en dan met een SaddleSore weer terug. En ik had dit gepland om met de Harley-Davidson Ultra Limited te doen. Maandag ochtend alles ingepakt in de Ultra en de weg op. Nadat ik de teller van de Ultra door de 190.000 kilometer heb gereden, zie het verhaal HIER, begaf de brandstofpomp het en moest ik omkeren. Ik zat toen al een stuk in Duitsland en moest onderweg een aantal keren goed opletten toen de Ultra uitviel.

Maar dinsdagochtend dus de Pan America uit de garage gehaald, spullen in de koffers, de route aangepast en de weg op naar Duitsland. Ik stuur de Pan dwars door Duitsland naar Dresden en ga daar de Tsjechische grens over. Het was onderweg mega druk en er waren veel files, waar ik soms met mijn Pan makkelijk tussendoor kon, maar soms ook dus niet. Ik had thuis al een stuk route uitgezet voor deze vakantie, en als slaapplaats een hotel aan de zijkant van het plaatsje Smržovka. Maar eerst nog op zoek naar een monument, dat de 15e meridiaan zou moeten aangeven. Ik zag het echter niet helemaal zitten om aan het einde van de lange dag (bijna 1000 kilometer gereden) nog even een kilometer te gaan wandelen door de bossen. Dan maar een foto van de televisiezendmast, de Ještěd-toren. Een bijzonder en hypermodern ontwerp uit de jaren 60-70 die hoog op de berg overal bovenuit torent.
Ik rij naar het parkhotel Smržovka. En nadat ik me een beetje heb opgefrist ga ik naar het restaurant gedeelte. Van buiten ziet het hotel er heel gezellig uit, maar binnen is het oost-Europees , kaal en ongezellig. Daarentegen krijg ik een geweldige avondmaaltijd voorgeschoteld, een lokaal gerecht van runderlende in een erg lekkere saus.

Na mijn zelf gemaakte espresso op de kamer zet ik om half 8 de spullen weer in de motor. Om kwart voor 8 rij ik met dichte mist de heuvel af waar het hotel op stond. 
Dit deel van Tsjechië, de noord-Bohemen, is geweldig en al helemaal in dit jaargetijde, de herfst, als de bladeren goudgeel aan het kleuren zijn. De wegen waarop ik rij maken dit een echt paradijs voor motorrijders. Het is fris, ook wel een beetje nat, maar oh zo lekker. De kleine dorpjes, de heuvels, de ski-gebieden, de bossen en soms de vergezichten maken dat ik met een brede lach op mijn motor zit.

In Wroclaw wil ik het hotel voor de 6-daags rally van IBA even bezoeken en zelf kijken hoe we de logistiek gaan doen. Maar mijn blik wordt eerst getrokken door 2 tanks op sokkels voor een park. Motor omkeren en neerzetten voor een foto.
Ik word zeer aardig verwelkomd door de receptionisten van het hotel en krijg een rondleiding, met het restaurant en zaal waar we als groep terecht kunnen. Geslaagd dus.
Mijn volgende stop is ook een verkenende stop, namelijk naar Byton waar ik dacht dat de nieuwe fabriek van Arjen gebouwd zou worden. Dit wordt een Ride 2 Eat locatie voor volgend jaar. Achteraf bleek dat dus niet de juiste locatie te zijn.
In Tarnów staat een geologisch punt, de markering waar de 21e oostlengte en 50e noordbreedte elkaar kruisen. Ze hebben hier een grote zwerfsteen geplaatst met een plaat met de beschrijving. De steen zelf is een rotsblok van graniet dat duizenden jaren geleden door de ijstijd van Scandinavië naar Polen is meegevoerd.
In Zawadka Brzostecka vind ik een hotel, bed & breakfast, boven een restaurant. Het is bij elkaar en toch gescheiden. Beetje verwarrend bij het zoeken en ook vragen of er een kamer beschikbaar is. Met een beetje geduld ben ik er uitgekomen. In het restaurant laat ik een burger en een biertje mij smaken en plan ik de route voor de volgende dag. Het hotel koste 36 euro en het eten met 2 bier koste in totaal 19 euro. Dat is lekker zo.
En vandaag ook wel weer een mooie afstand van 744 kilometer afgelegd.

Op donderdagochtend, zet ik weer een koffie met mijn meegebrachte Nespresso portable machine en doe tegelijk het toilet en kleed me warm aan met 3 lagen bovenkleding aan, een lange wollen training broek en dan de motorbroek, laarzen en de jas aan. Dat is nodig want het is koud buiten, 6 graden om 7 uur.
Het is wel droog, dus hup motor aan, handvat verwarming aan en de weg op.
Ik rij naar het begin van de DK28. Dit is een geweldige kronkelweg die dwars door bossen en de bergen (600m hoog) gaat. Mega genieten voor meer dan 1.5 uur.
Onderweg nog een MiG-23 MF op de foto gezet. Een gevechtsstraaljager uit de Sovjettijd, tussen 1970 en 1985 ook operationeel ingezet. En dit specifieke vliegtuig werd in 1979 in gebruik genomen door de Poolse luchtmacht en was in gebruik tot 1999. 
Om half 11 sta ik bij de grens Polen Ukraine, maar besluit ter plekke om toch niet de grens over te gaan. Dus omkeren en de weg naar het noorden inzetten . Vanwege het druilerige weer skip ik ook het meest oostelijke punt van Polen, dat komt nog wel een keer. En op dat moment ontvang ik ook enkele SMS-waarschuwingen op de telefoon. Een verstandige beslissing toch.
Ik rij naar Lublin, op zoek naar een motormuseum. Weg ernaar toe is is een beetje een drama, parallel wordt een nieuwe snelweg aangelegd,  maar dat betekent dus nu over de provinciale weg, met alle vrachtwagens en ander langzaamverkeer. Ook is de Garmin een paar keer de weg echt kwijt.
In Lublin kon ik het motormuseum niet vinden, ook bij navraag werd ontkennend geantwoord. Dus dan maar naar een automuseum. Het Jaro Retro Auto Classic Museum heeft een leuke verzameling klassieke auto's, met voor mij de Bugatti 1927 als absolute topper in deze verzameling. Deze was wel leuk om even te bezoeken.
Omdat het nog iets te vroeg voor een hotel in Lublin en de hotels ook best wel prijzig in deze hoek van Polen, zoek ik een hotel verder op m'n route. Om half 4 stap ik mn hotelkamer van Chrobry in Międzyrzec Podlask en maak me klaar voor een warme douche. (44 euro hotel met ontbijt)
Na een verkwikkende hete douche ga ik naar de grote en best wel saaie Sovjet stijl eetzaal en bestel een burger met een groot glas tapbier (11 euro).
Tijdens het eten een SMS alert, dat Poolse militaire vliegtuigen opgestegen zijn brrrrrrrrrr echt blij dat ik niet Ukraine ben in gereden.
In totaal een mooi 523 km gereden.

Ik lig aardig op schema en omdat ik een ochtendmens ben, zit ik iets voor 7 uur al in het zadel. Er gisteren een beetje mist, maar deze vrijdag is het echt mistig. Oh en koud, de thermometer op de Pan America geeft 6 graden aan als ik aan het rijden ben. Dat is brrrrr
De route gaat aardig naar het noorden en ik vermijd de snelwegen en zo rij ik door kleine dorpjes in het oosten van Polen, zoals ook Sarnaki, daar stop ik nog even voor een foto met een raket ;-) 
Dan door naar Białystok, een grote stad met een indrukwekkend paleis, Branickipaleis wordt ook wel eens het Versailles van Polen genoemd. Een prachtige koninlijke uitstraling en met de mist die er hing ook nog iets mystieks.
De mist bleek hardnekkig, wat jammer was want mijn volgende punt op de route was de 664. Dit is een iconische weg in het oosten van Polen en wederom een paradijs voor motorrijders. De weg gaat door heuvels en bergen, met supergave haarspeldbochten en mooie glooiende bochten.
Pas om half 11 wordt de mist minder. Maar als ik door gouden tunnels van gele bladeren op de bomen rijd, is de zon nog even nergens te zien. Al maakt dat het zicht en rijden niet minder prachtig. Ergens onderweg zie ik een zeer groot aantal kraanvogels op de weilanden, grijze statige vogels.
Ik stuur de Harley over de route die de Garmin aangeeft en ik zie de tijd die het aangeeft dat ik bij de grens Polen-Litouwen zou aankomen. Het aparte was op het moment dat ik nog 200 kilometer zou moeten zijn, de tijd nog 3 uur zou zijn. Oke dat is een laag gemiddelde. Maar toen ik nog 75 kilometer moest rijden, over een zeer goed stuk asfalt, was de tijd nog 2 uur. En toen begreep ik dat Litouwen een later de klok had. Dus dat werd ook direct verwerkt in de tijd op de Garmin.
Na de grens Litouwen werd de weg dus wel een lang stuk offroad. Een grindweg die een beetje leek op de weg die ik in noord Spanje was tegengekomen, maar oke, hier waren ze dan ook nog druk bezig met de weg.
Om 1 uur was ik in Litouwen en de mist trok heel langzaam weg, een zonnetje breekt af en toe door, maar het blijft koud. Het museum dat ik op mn route had moeten tegen komen heb ik niet gevonden, tjee zit niet mee met de musea. Het bezoekje aan het Europa Park valt eveneens erg tegen, een paar beelden en dat is het dan. Maar wel super lekker gereden op de weg ernaar toe.
In Vilnius had ik een appartement geboekt voor de nacht, en na een warme douche wandel ik de stad in.
Best wel druk op vrijdagavond. Maar in een Georgian restaurant toch een heerlijk sjasliek gegeten. Daarna nog een khinkali, dat is een traditioneel Georgische dimsum (dit zijn deegpakketjes met vlees) maar ik vond het meer waterig gehakt met een vleisje eromheen LOL
Om half 9 's avonds is het al behoorlijk mistig in de stad. Rustig terug gewandeld naar m'n appartement en klaar maken voor de nacht.
Ook deze dag een kloeke 568 kilometer gereden.

Zaterdag
Lekker beetje uitgeslapen, ontbijtje met een croissant die ik de avond ervoor had gekocht en een espresso uit mijn portable Nespresso machine. Beetje rustig aan, want mijn geplande bezoek aan het automuseum kan pas straks om 10 uur, want dan gaat het open.
Buitentemperatuur wordt aangegeven als 0, maar goed ik ga niet veel rijden vandaag want straks om 4 uur hebben we hier in Vilnius het fotomoment.
Met de Pan stuur ik nog naar een paar leuke punten in Vilnius, zoals de beelden van Lennard Cohen en John Lennon, het automuseum, enkele kerken en wandel ik even door Užupis, dit is leuke oude stad wijk van Vilnius. Gelukkig wel met de zon erbij en daardoor stijgt de temperatuur naar 7 graden, joepie.
Bij Hotel kom ik Peter Ihlo tegen, die was de dag ervoor al aangekomen. Nadat ik heb ingechecked in het hotel ga ik met peter lunchen. En om 3 uur wandelen we met een groepje naar Frank Zappa. Om 4 uur groepsfoto en dan weer terug gewandeld. Het was nog iets te vroeg voor het diner, dus in het zonnetje nog een biertje op een terras (15 euro!!). Om 6 uur kunnen we aanschuiven in restaurant in en 7 uur werd het eten opgediend. Een lekkere lokale mix van gerechten. En dat voor 43 euro met een biertje. Ik maak het niet te laat en om 10 uur duik ik mn bed in.
Het was een leuke zaterdag

Zondag
Lokale tijd 6.42 (5.42 Nederlandse tijd) getankt en bonnetje voor de IBA Check gepakt. Ik was om 6 uur opgestaan, alle spullen ingepakt in de tassen en daar na op de motor. Mist in de stad, maar ook nog druk op de zondag vroege ochtend met mensen in buiten de kroegen en danscafees staan te roken. Best wel druk. En ook koud, 5 graden. Ik rij de stad uit nàar de snelweg naar Kaunas.
Mijn telefoon trilt en via de koptelefoon krijg ik een heel verhaal te horen maar versta er niets van. Als ik later kijk op de telefoon en op de nieuwssite, ging het over een waarschuwing in Litouwen dat er een drone gezien was en dat mensen in Kaunas naar schuilkelders moesten. Oeps daar reed ik dus net.
Om 9 uur rij ik de Poolse grens over, nog steeds in de mist en nog steeds koud. Inmiddels heb ik ook mijn dunne onderhandschoenen aangetrokken.
Het is rustig op de weg, en de snelweg is goed, dus motor op cruise control en doorrijden. Precies om 1300 tikt mijn Pan de 80.000 kilometer aan op de ODO meter, dus foto. Een half uur later stop ik even voor een lunch, even de benen strekken, en ook mijn linkerknie even rust geven. Die heeft toch wel een knou gekregen
Iets voor 3 uur rij ik Duitsland in. Onderweg heb ik nog een groep kraanvogels gezien, ook wat reeën en roofvogels langs de kant. Verder is dit gedeelte van Polen saai.
En ets voor 6 uur rij ik een giga file in, op de oude grens Oost west Duitsland, dit kost me zeker een half uur reistijd. Balen.
Er zijn best wel wat wegwerkzaamheden en dat geeft soms wat vertraging van een paar minuten, maar deze was niet fijn.
Half 10 savonds rij ik Nederland in en het begint direct te regenen. Pffff. Bij Oldenzaal is het even druk, maar daarna vervolg ik de A1 naar Amsterdam, daarna via Noord naar de A9 en om 23.23 doe ik de laatste tankstop en pak het tankbonnetje. De motor parkeer ik in de garage en met mn handbagage loop ik door de druilerige regen naar huis. Nu een warme douche en dan mn bed in, nog even een paar uur slaap pakken voordat het weer maandag is, dat is dan wel een vrije dag.

1742 kilometer in 17 uur 42 minuten